Rozemarijnfocaccia zonder kneden

heerlijkReceptauteur
Ingrediënten
1
Personen)
  • 500 g
    Universeel meel
  • 400 ml
    Warm water
  • 7 g
    Extra vierge olijfolie
  • 3 stuks
    Verse rozemarijn
  • 1 theelepel
    Zeezoutvlokken
  • 1 theelepel
    Honing
Routebeschrijving
  • Mixen en de eerste opkomst

    Klop in een grote kom het warme water, de gist en de honing door elkaar. Laat het 5 minuten staan tot het schuimig is. Voeg de bloem en 2 eetlepels olijfolie toe en roer met een houten lepel tot een plakkerig, ruw deeg ontstaat. Dek de kom af met een vochtige doek en laat het deeg 2 uur rijzen op een warme plek, of tot het in volume is verdubbeld. Door deze langzame rijzing ontwikkelt zich de glutenstructuur zonder dat je het deeg hoeft te kneden.

  • Het kuiltjesproces

    Giet de helft van de resterende olijfolie in een rechthoekige bakvorm. Leg het deeg in de vorm en rek het voorzichtig uit tot in de hoeken. Dek af en laat het nog 45 minuten rijzen. Druk met je vingertoppen diepe kuiltjes in het hele deeg. Giet de rest van de olijfolie eroverheen, zodat deze zich in de kuiltjes verzamelt. Dit geeft focaccia zijn iconische vochtige en knapperige textuur.

  • Kruiden en bakken

    Bestrooi het deeg royaal met verse rozemarijnblaadjes en zeezoutvlokken. Bak het 20-25 minuten op 220 °C (425 °F) tot de bovenkant diep goudbruin is en de randen knapperig. Haal de taart uit de oven en laat hem 5 minuten afkoelen in de vorm, zodat de bodemkorst de resterende olie kan absorberen. Bij het aansnijden zou de taart een mooie, luchtige binnenkant moeten onthullen.

Voedingsstoffen
  • Calorieën:
    210 kcal
    %10%
  • Eiwit:
    5 g
    %10%
  • Koolhydraten:
    32 g
    %12%
  • Suiker:
    1 g
    %1%
  • Zout:
    0.8 g
    %13%
  • Energie:
    880 kJ
    %10%
  • Vet:
    7 g
    %10%

Focaccia is een van de meest geliefde en veelzijdige broden van Italië, met wortels die teruggaan tot de oude Etrusken of Grieken. De naam komt van het Latijnse "panis focacius", wat "haardbrood" betekent. Cultureel gezien is het de ziel van de Ligurische keuken, waar het vaak wordt gegeten als ontbijt, gedoopt in café latte, of als tussendoortje gedurende de dag. Deze variant zonder kneden focust op een hoge hydratatie en lange fermentatie, waardoor de gist het werk kan doen. Het resultaat is een brood dat knapperig en goudbruin is van buiten, maar luchtig en vol kruimels van binnen, doordrenkt met de mediterrane aroma's van olijfolie en verse rozemarijn.

Afbeeldingen